ഫുട്ബോൾ ലോകത്തെ ഏറ്റവും വലിയ ആഘോഷമായ ഫിഫ ലോകകപ്പ് അടുത്ത മാസം വീണ്ടും എത്തുകയാണ്. അമേരിക്ക, കാനഡ, മെക്സിക്കോ എന്നിവിടങ്ങളിലായാണ് ഇത്തവണത്തെ ചരിത്രപ്രധാനമായ ടൂർണമെന്റ് നടക്കുന്നത്. നാല് വർഷത്തിലൊരിക്കൽ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ആരാധകർ ആവേശത്തോടെ കാത്തിരിക്കുന്ന ലോകകപ്പിന്റെ കഴിഞ്ഞ പതിപ്പ് ഖത്തറിൽ വെച്ചാണ് നടന്നത്. അവിശ്വസനീയമായ മുഹൂർത്തങ്ങളും മികച്ചൊരു ഫൈനലും സമ്മാനിച്ച ആ ടൂർണമെന്റ് ആരാധകർക്ക് ഒരിക്കലും മറക്കാനാവില്ല. ലയണൽ മെസ്സിയുടെ കിരീടധാരണവും കിലിയൻ എംബാപ്പെയുടെ തകർപ്പൻ പ്രകടനവും ആ ഫൈനലിനെ ചരിത്രമാക്കി. ഫുട്ബോളിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ വേദിയിൽ ഇരുവരും തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടം ലോകകപ്പിന്റെ നിലവാരം ഉയർത്തി.
വരാനിരിക്കുന്ന ടൂർണമെന്റിലും സമാനമായ ചരിത്രം സൃഷ്ടിക്കാനാണ് ഫിഫയുടെ ശ്രമം. വടക്കേ അമേരിക്കയിലേക്ക് ലോകത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ തിരിയുന്നതിന് മുൻപ്, 1930-ൽ ഉറുഗ്വേയിൽ വെച്ച് നടന്ന ആദ്യ ഫിഫ ലോകകപ്പിലൂടെ ഫുട്ബോൾ യാത്ര എങ്ങനെ തുടങ്ങി എന്ന് പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
1930-ൽ ആദ്യ ലോകകപ്പിന് ആതിഥേയത്വം വഹിക്കുക എന്നത് ഉറുഗ്വേയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വലിയ വെല്ലുവിളിയായിരുന്നു. ലോകകപ്പ് നടത്താൻ ലഭിച്ച സമയം ഒരു വർഷം മാത്രമായിരുന്നു. വലിയ സാമ്പത്തിക, യാത്രാ സൗകര്യങ്ങളുടെ പ്രതിസന്ധികൾ അന്നുണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും ഒളിമ്പിക് ഗെയിംസിലെ മികച്ച പ്രകടനമാണ് ഉറുഗ്വേയ്ക്ക് അവസരം നേടിക്കൊടുത്തത്. 1924, 1928 വർഷങ്ങളിലെ ഒളിമ്പിക്സ് സ്വർണ്ണ മെഡൽ ജേതാക്കളായിരുന്ന ഉറുഗ്വേ അക്കാലത്തെ ഏറ്റവും ശക്തമായ ടീമായിരുന്നു. ഈ നേട്ടങ്ങൾ മുൻനിർത്തിയാണ് അവർക്ക് ലോകകപ്പ് വേദിയാകാൻ ഫിഫ അനുമതി നൽകിയത്.
അക്കാലത്ത് ഫുട്ബോൾ ഇന്നത്തെപ്പോലെ വലിയ സാമ്പത്തിക നേട്ടങ്ങളുള്ള മേഖലയായിരുന്നില്ല. ഭൂരിഭാഗം താരങ്ങളും സാധാരണ ജോലികൾ ചെയ്ത് ഉപജീവനം നടത്തുന്നവരായിരുന്നു. ആഴ്ചകളോളം നീളുന്ന തെക്കേ അമേരിക്കൻ യാത്ര അവരുടെ ജോലിയെ ബാധിക്കുമെന്ന് ഭയന്നതിനാൽ പല യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളും ലോകകപ്പിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
അവസാനം നാല് യൂറോപ്യൻ ടീമുകൾ മാത്രമാണ് ഉറുഗ്വേയിലേക്ക് വരാൻ സമ്മതിച്ചത്. ബെൽജിയം, യുഗോസ്ലാവിയ എന്നിവർ അത്ര ശക്തരല്ലായിരുന്നു. റൊമാനിയയുടെ പങ്കാളിത്തം രാജാവായിരുന്ന കരോൾ രണ്ടാമന്റെ താല്പര്യപ്രകാരമായിരുന്നു. ഫ്രാൻസ് അവരുടെ പ്രധാന താരങ്ങളെ ഒഴിവാക്കിയാണ് എത്തിയതെങ്കിലും, ലോകകപ്പ് എന്ന ആശയത്തിന് മുൻകൈ എടുത്ത രാജ്യമായതുകൊണ്ട് അവരുടെ സാന്നിധ്യം ശ്രദ്ധേയമായിരുന്നു.
ബ്രസീൽ ലോക ഫുട്ബോളിലെ ശക്തികേന്ദ്രമായി മാറുന്നതിന് മുൻപ് ഉറുഗ്വേയും അർജന്റീനയുമായിരുന്നു ഏറ്റവും മികച്ച ടീമുകൾ. 1930-ൽ ഈ രണ്ട് രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വൈരം വളരെ വലുതായിരുന്നു. ഇത് ലോകകപ്പിലെ മത്സരങ്ങളെ കൂടുതൽ തീവ്രമാക്കി.
മികച്ച ഫോമിലായിരുന്ന അർജന്റീനയെ കാണികൾ പലപ്പോഴും കൂവലുകളോടെയാണ് സ്വീകരിച്ചത്. എങ്കിലും മികച്ച പ്രകടനവുമായി അവർ മുന്നേറി. സെമിഫൈനലിൽ അമേരിക്കയെ 6-1 ന് തോൽപ്പിച്ചാണ് അർജന്റീന ഫൈനലിൽ ഉറുഗ്വേയെ നേരിടാൻ യോഗ്യത നേടിയത്. 1928 ഒളിമ്പിക്സ് ഫൈനലിന്റെ ആവർത്തനമായിരുന്നു ആ മത്സരം.
തീപാറുന്ന ഫൈനലിന് മുൻപുള്ള നാടകീയത
ഫൈനൽ നടന്ന വേദിയിൽ അസാധാരണമായ അന്തരീക്ഷമായിരുന്നു. 80,000-ത്തിലധികം കാണികളാണ് സ്റ്റേഡിയത്തിലെത്തിയത്. അർജന്റീന താരങ്ങൾക്ക് വധഭീഷണി ലഭിച്ചതായി വാർത്തകളുണ്ടായിരുന്നു. ആരാധകരെ കർശനമായ പരിശോധനയ്ക്ക് വിധേയരാക്കിയാണ് സ്റ്റേഡിയത്തിലേക്ക് കടത്തിവിട്ടത്. സുരക്ഷാ ഭീഷണികൾ കാരണം ലൈഫ് ഇൻഷുറൻസ് ഉറപ്പുവരുത്തിയാൽ മാത്രമേ മത്സരം നിയന്ത്രിക്കൂ എന്ന് റഫറി ജോൺ ലാൻജെനസ് നിലപാടെടുത്തു.
മത്സരത്തിന് ഉപയോഗിക്കേണ്ട പന്തിനെച്ചൊല്ലിയും ഇരു ടീമുകളും തമ്മിൽ തർക്കമുണ്ടായി. ഒടുവിൽ ഫിഫയുടെ തീരുമാനപ്രകാരം ആദ്യ പകുതിയിൽ അർജന്റീനയുടെ പന്തും രണ്ടാം പകുതിയിൽ ഉറുഗ്വേയുടെ പന്തും ഉപയോഗിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
നാടകീയമായ ഫൈനൽ
ഫൈനലിൽ ഇരു ടീമുകളും മാറി മാറി ആധിപത്യം പുലർത്തി. ആദ്യ പകുതിയിൽ ഉറുഗ്വേയുടെ പാബ്ലോ ഡൊറാഡോ ഗോളടിച്ചെങ്കിലും, കാർലോസ് പ്യൂസെല്ലെ, ഗില്ലെർമോ സ്റ്റാബിൽ എന്നിവരിലൂടെ അർജന്റീന 2-1 ന് മുന്നിലെത്തി.
എന്നാൽ രണ്ടാം പകുതിയിൽ ഉറുഗ്വേ ശക്തമായി തിരിച്ചുവന്നു. ജോസ് സിയ, സാന്റോസ് ഇറിയാർട്ടെ എന്നിവർ ഗോളുകളടിച്ചതോടെ ഉറുഗ്വേ മുന്നിലെത്തി. ഒടുവിൽ ഹെക്ടർ കാസ്ട്രോ കൂടി ഗോൾ നേടിയതോടെ 4-2 ന് വിജയിച്ച് ഉറുഗ്വേ ആദ്യ ലോകകപ്പ് ജേതാക്കളായി.
ഫിഫ പ്രസിഡന്റ് ജൂൾസ് റിമെറ്റാണ് ഉറുഗ്വേയ്ക്ക് ട്രോഫി സമ്മാനിച്ചത്. വിജയത്തിന്റെ ദേവതയായ ‘നൈക്കി’യുടെ രൂപത്തിലായിരുന്നു അന്നത്തെ ട്രോഫി. പിന്നീട് ഇത് ജൂൾസ് റിമെറ്റ് ട്രോഫി എന്നറിയപ്പെട്ടു. 1970 വരെ ഈ ട്രോഫിയായിരുന്നു ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. 1974-ലാണ് ഫിഫ ഇന്നത്തെ സ്വർണ്ണ ട്രോഫി അവതരിപ്പിച്ചത്.