ലോകകപ്പിൽ ബ്രസീലിന്റെ കരുത്തായി പെലെ: 12 വർഷത്തിനുള്ളിൽ ജൂൾസ് റിമെ ട്രോഫി സ്വന്തമാക്കി

അതുകൊണ്ടാണ് ഓരോ ലോകകപ്പിന് മുൻപും പഴയ ലോകകപ്പ് ഓർമ്മകൾ വീണ്ടും ചർച്ചയാകുന്നത്. വരാനിരിക്കുന്ന തലമുറയുടെ പ്രകടനങ്ങൾ അളക്കാനുള്ള മാനദണ്ഡമാണ് ഈ പഴയ ഓർമ്മകൾ. അതിൽ ബ്രസീലിനൊപ്പമുള്ള പെലെയുടെ യാത്രയോളം തിളക്കമുള്ള കഥകൾ കുറവാണ്. 1958-ൽ 17-ാം വയസ്സിൽ ഫുട്ബോളിനെ മാറ്റിമറിച്ചുകൊണ്ട് തുടങ്ങിയ ആ യാത്ര, 1970-ൽ ജൂൾസ് റിമെ ട്രോഫി എന്നന്നേക്കുമായി ബ്രസീലിന് സ്വന്തമാക്കിക്കൊടുത്തുകൊണ്ടാണ് പൂർത്തിയായത്.

സ്വീഡനിൽ വെച്ച് അത് മാറിമറിഞ്ഞു. അന്ന് 17 വയസ്സ് മാത്രമുണ്ടായിരുന്ന പെലെ, ടൂർണമെന്റിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ബ്രസീലിന്റെ പ്രധാന താരമായിരുന്നില്ല. പരിക്കിനെ തുടർന്ന് അവസരത്തിനായി കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്ന അദ്ദേഹം, ടീമിൽ ഇടംപിടിച്ചതോടെ ബ്രസീലിന്റെ പ്രകടനം തന്നെ മാറി.

ക്വാർട്ടർ ഫൈനലിൽ വെയിൽസിനെതിരെ ഏകഗോൾ നേടിയത് പെലെയായിരുന്നു. സെമിയിൽ ഫ്രാൻസിനെതിരെ ഹാട്രിക് നേടി. ഫൈനലിൽ സ്വീഡനെതിരെ രണ്ട് ഗോൾ കൂടി നേടിയതോടെ ബ്രസീൽ 5-2 എന്ന സ്കോറിന് ജയിക്കുകയും ആദ്യമായി ലോകകപ്പ് ഉയർത്തുകയും ചെയ്തു.

ബ്രസീൽ തങ്ങളുടെ ആദ്യ ലോകകപ്പ് നേടി. ഫുട്ബോൾ ലോകത്തിന് ആദ്യത്തെ യഥാർത്ഥ ആഗോള സൂപ്പർ താരത്തെ ലഭിക്കുകയും ചെയ്തു.

അപ്പോഴും ബ്രസീൽ ലോകകപ്പ് നിലനിർത്തി. ഗാരിഞ്ച ടീമിന്റെ നായകനായി മാറി. 1958-ൽ രൂപപ്പെട്ട ബ്രസീലിന്റെ കരുത്ത് ഒരു താരത്തെ മാത്രം ആശ്രയിച്ചല്ലെന്ന് ആ വിജയം തെളിയിച്ചു. എങ്കിലും, ബ്രസീലിന്റെ ആദ്യ കിരീടം നേടിക്കൊടുത്ത കൗമാരക്കാരൻ, ടീം കിരീടം നിലനിർത്തുന്നത് പുറത്തുനിന്നു നോക്കി നിൽക്കേണ്ടി വന്നത് ആ കഥയുടെ ഭാഗമായി.

1966-ൽ ഇംഗ്ലണ്ടിൽ നടന്ന ലോകകപ്പിൽ തുടർച്ചയായ മൂന്നാം കിരീടം ലക്ഷ്യമിട്ടാണ് ബ്രസീൽ എത്തിയത്. ഏറ്റവും പ്രശസ്തനായ താരമായാണ് പെലെ എത്തിയതെങ്കിലും, ടൂർണമെന്റ് അദ്ദേഹത്തിന് കടുത്ത പരീക്ഷണമായിരുന്നു. തുടർച്ചയായ ഫൗളുകൾക്കും ശാരീരികമായ ആക്രമണങ്ങൾക്കും അദ്ദേഹം ഇരയായി. ബ്രസീൽ ഗ്രൂപ്പ് ഘട്ടത്തിൽ തന്നെ പുറത്തായി.

ലോകകപ്പിൽ നിന്ന് ലഭിക്കാവുന്നതെല്ലാം പെലെ അനുഭവിച്ചു; വിജയം, പരിക്ക്, പുറത്തിരിക്കേണ്ടി വന്ന സാഹചര്യം, അപമാനം എന്നിവയെല്ലാം. 1958-ൽ ഒരു യുവരാജാവിനെപ്പോലെ എത്തിയ താരം, 1966 അവസാനത്തോടെ ഇനി ഈ ടൂർണമെന്റിലേക്ക് മടങ്ങണോ എന്ന് ചിന്തിക്കുന്ന അവസ്ഥയിലായി.

ജൈർസിഞ്ഞോയുടെ കുതിപ്പും, ടോസ്റ്റാവോയുടെ ബുദ്ധിപരമായ നീക്കങ്ങളും, റിവെലിനോയുടെ ഇടംകാലൻ ഷോട്ടുകളും, ജെഴ്സന്റെ കളിനിയന്ത്രണവും, കാർലോസ് ആൽബർട്ടോയുടെ പ്രതിരോധത്തിലെ കരുത്തും ബ്രസീലിനുണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാ ആക്രമണങ്ങളുടെയും കേന്ദ്രമാകേണ്ട ആവശ്യം പെലെയ്ക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല. അദ്ദേഹം ടീമിന് കൃത്യമായ ദിശാബോധം നൽകി. ഗോളുകൾ നേടിയും, അവസരങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചും, ഡിഫൻഡർമാരെ ആകർഷിച്ചും കളിയുടെ വേഗത അദ്ദേഹം നിയന്ത്രിച്ചു.

ഇറ്റലിക്കെതിരായ ഫൈനൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഈ നീണ്ട യാത്രയുടെ പൂർണ്ണതയായിരുന്നു. ഒരു ഹെഡറിലൂടെ പെലെയാണ് സ്കോറിങ് തുടങ്ങിയത്. ഇറ്റലി തിരിച്ചടിച്ചെങ്കിലും രണ്ടാം പകുതിയിൽ ബ്രസീൽ കളി പിടിച്ചു. ജെഴ്സനും ജൈർസിഞ്ഞോയും ഗോളുകൾ നേടി. പിന്നീട് ആ ടീമിന്റെ അടയാളമായി മാറിയ നാലാമത്തെ ഗോൾ പിറന്നു.

മൈതാനത്തിന്റെ മധ്യഭാഗത്തുനിന്നാണ് ആ മുന്നേറ്റം തുടങ്ങിയത്. ക്ലോഡോവാൾഡോ ഇറ്റാലിയൻ താരങ്ങളെ വെട്ടിച്ച് പന്തുമായി മുന്നേറി. റിവെലിനോ പന്ത് മുന്നോട്ട് നൽകി. ഇടതുവശത്തുകൂടി പന്തുമായി വന്ന ജൈർസിഞ്ഞോ ബോക്സിനടുത്ത് വെച്ച് പെലെയെ കണ്ടെത്തി.

പെലെ ഷൂട്ട് ചെയ്തില്ല. വലതുവശത്തുനിന്നും ഓടിക്കയറിയ കാർലോസ് ആൽബർട്ടോയെ കാത്ത് അദ്ദേഹം കൃത്യമായ പാസ് നൽകി. കാർലോസ് ആൽബർട്ടോ പന്ത് വലയിലെത്തിക്കുകയും ചെയ്തു.

പെലെയുടെ ലോകകപ്പ് യാത്ര ഇത്രയും അപൂർവ്വമാകുന്നതും അതുകൊണ്ടാണ്. ബ്രസീൽ ആദ്യമായി ലോകകപ്പ് നേടുമ്പോൾ അദ്ദേഹം കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു. മൂന്നാം തവണ കിരീടം നേടുമ്പോൾ അദ്ദേഹം ആ നേട്ടത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. 1958-ൽ ബ്രസീലിനെ ലോകചാമ്പ്യന്മാരാക്കാൻ സഹായിച്ച അദ്ദേഹം, 1970-ൽ ആ പഴയ ലോകകപ്പ് ട്രോഫി എന്നന്നേക്കുമായി രാജ്യത്തെത്തിച്ചു.

2026-ലെ ലോകകപ്പും പുതിയ ചില നിമിഷങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കും. പുതിയൊരു കൗമാരതാരത്തെയോ, മികച്ചൊരു ടീം ഗോളിനെയോ, മനോഹരമായൊരു ഫൈനലിനെയോ നമുക്ക് ലഭിച്ചേക്കാം. എന്നാൽ ഓരോ ലോകകപ്പ് നിമിഷവും പഴയവയുമായി താരതമ്യം ചെയ്യപ്പെടും. സ്വീഡൻ മുതൽ മെക്സിക്കോ വരെയുള്ള പെലെയുടെ 12 വർഷത്തെ യാത്ര ഇന്നും ലോകകപ്പ് ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന നിലവാരമായി തുടരുന്നു. അത് വെറുമൊരു വിജയമായിരുന്നില്ല; ഉയർച്ചയും, വേദനയും, തിരിച്ചു വരവും ചേർന്നൊരു കഥയായിരുന്നു അത്. ഒപ്പം, മറ്റൊരു രാജ്യത്തിനും ഇനി ലഭിക്കാത്ത ആ പഴയ ട്രോഫിയുമായി ബ്രസീൽ മടങ്ങുകയും ചെയ്തു.